Samariar ona

25 Orduan, lege‑maisu batek jaiki eta azpikeriaz galdetu zion:

‑‑Maisu, zer egin behar dut ondaretzat betiko bizia jasotzeko?

26 Jesusek esan zion:

‑‑Zer dago idatzia Moisesen legean? Zer irakurtzen duzu?

27 Hark erantzun:

‑‑Maita ezazu Jauna, zeure Jainkoa, bihotz‑bihotzez, gogo osoz, indar guztiz eta adimen guztiz. Eta lagun hurkoa zeure burua bezala.

28 Jesusek erantzun zion:

‑‑Ederki erantzun duzu. Bete hori eta bizia izango duzu.

29 Baina lege‑maisuak, bere galdera bidezkoa zela adierazi nahirik, galdetu zion Jesusi:

‑‑Eta nor da nire lagun hurkoa?

30 Jesusek erantzun zion:

‑‑Behin batean, gizon bat zihoan Jerusalemdik behera Jerikorantz eta lapurren eskuetan erori zen; zeuzkanak kendu eta, egurtu ondoren, alde egin zuten, erdi hilik utziz. 31 Apaiz bat gertatu zen, hain zuzen, bide hartan behera, eta, gizona ikustean, bidetik okertu eta aurrera jo zuen. 32 Gauza bera egin zuen handik igaro zen tenpluko lebitar* batek ere: ikustean, bidetik okertu eta aurrera jo zuen. 33 Baina bidaian zen samariar* bat bertara iritsi eta, hura ikustean, errukitu egin zitzaion. 34 Hurbildu eta zauriak lotu zizkion, olioz eta ardoz* igurtzi ondoren; gero, bere asto gainean ezarri, ostatura eraman eta bere ardurapean hartu zuen. 35 Biharamunean, zilarrezko bi txanpon* atera eta ostalariari eman zizkion, esanez: <<Zain ezazu eta, gehiago gastatzen baduzu, hurrena natorrenean ordainduko dizut>>. 36 Zure ustez, hirurotan zeinek jokatu zuen lagun hurko bezala lapurren esku eroritako gizonarekin?

37 Lege‑maisuak erantzun zion:

‑‑Hartaz errukitu zenak.

Jesusek esan zion, orduan:

‑‑Zoaz eta egin zuk ere beste horrenbeste.